Wprowadzenie autora wiersza – Camille Claudel (1864 – 1943) rzeźbiła od dziecka, natrafiając na ostracyzm matki. Uczennica, kochanka i artystyczna partnerka Rodina, który nie porzucił dla niej żony. Po rozstaniu popadła w alkoholizm i depresję zakończoną chorobą psychiczną. Młodszy brat – ambasador na znaczących placówkach, uznany dramaturg i poeta (od 1906 r. spektakularnie afirmujący katolicyzm) w przeciągu 30 lat odwiedził ją zaledwie 12 razy. Matka i siostra – nigdy.
od samego dzieciństwa
fascynatka przypakowanej muzy
w kamieniu i brązie
z wprawą pokładając uczucia
innymi słowy wiatr w myślach
pełnym prosto jako postać samej siebie
w świecie potulnych towarzyszek życia
zakała Claudelów na cztery ręce z Rodinem
tym samym szybki wjazd w nieszczęście
bez poczucia splecionych ciał i spojrzeń
gdzie czas w formie korodującego złomu
obsesji i pijanych awantur z sąsiadami
w końcu pozostały lampy i popielniczki
by już nigdy nie powrócić jako postać
Camille – starsza siostra Paula
w całkowitym zapomnieniu dawnych błękitów
Dariusz Jacek Bednarczyk
Dariusz Jacek Bednarczyk ur. w Jeleniej Górze. Absolwent Wydz. Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego. Mgr administracji.
Publikował m.in. w: Odra, Czas Literatury, Śląsk, Fabularie, Czas Kultury, Poezja dzisiaj, Kwartalnik Afront, Kwartalnik Hynh+.
Fot. By César – 1884 – César – www.camilleclaudel.asso.fr, Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=502278
