połknęłam z przegrzania antropocentryczną realnością
gdy ból rozharatał ściany mojego ciała
i pewność szansy pozostawała w zamazaniu od dłuższego czasu
pod sam koniec ujawniają się myśli
że można było inaczej
że gdyby tylko nie ten kolejny krok
to istniałaby szansa
pod sam koniec ujawniają się myśli
że niczego nie żałuję
karetka już czeka, a ja mówię, że
połknęłam z jej śmierci
z twojego odejścia
z nadmiernego stresu
(racjonalne powody)
myślałam, że będzie trudniej
myślałam, że moje ciało odrzuci nadmiar
dłoń szybko sięga po kolejne tabletki i wkłada do środka
z którego nie ma już tak łatwego odwrotu
nigdy nie czułam tak wielkiej gładkości jak podczas tego aktu
nigdy nie byłam w tak wielkiej zgodzie z moim ciałem
brak odrzutu potraktowałam jako zgodę
obiecującą perspektywę nowej harmonii
potem katorga z zatrucia ciała —
tkanek niezdolnych do usunięcia z krwi toksycznych złogów
robi się za późno na wymioty i na płukanki
w powietrzu wisi zapach
nieznanego
dudnienie w głowie
wenflon w żyle
a serce jeszcze bije, bije, bije
cienie przede mną
szybkie jak zwierzęta z odwróconym cyklem dobowym
zabieram się ze stołka i jestem w innym świecie —
dorosłym
wybrakowanym
nie mogę powiedzieć, że wróciłam szczęśliwsza
to nie film z morałem, to scena otwarta
nie odpowiadam na pytania dlaczego i co mi z tego
chcę do łóżka
do ciebie
do twoich mocnych dłoni
które mnie wygładzą tak jak gładzi się domowe zwierzę
chcę ci szeptać do ucha jak bardzo cię kocham
i że pragnę do poziomu wykraczającego poza normalność
jestem lepka
jej skóra oczyszcza nadmiar
czerwone kropki z ropą
płyną na twarzy
suri stawicka
Zobacz oryginalny układ wiersza
Od Autorki: – wiersze nawiązują do kwestii zdrowia psychicznego i stanu kryzysowego wykraczającego poza kapitalistyczne ujęcia patriarchalnej siły / mocy / wygranej oraz poruszają się po wrażliwej tkance otwartości feministycznego ciała wysoce wrażliwego. Tekst oversaturation był w formie audialnej umieszczony w moim performansie Przesycenia podczas wystawy Still life (listopad 2024).
