zamknięty głos
poranionej:
o lękach
o strukturach obcych
ciało obce nie znika
konsekwencje bycia ciałem obcym
poranionej?
oddech płytki szybki
pecherzyki płucne
roztkankowienie
gdy widzę ciała:
takie martwe
takie suche
obce rozwarstwienie
śnię po nocach o zamkniętych głosach
afazja naturalna
afazja patriarchalna
jestem poroniona
mam paranoję
jak łatwo jest kształtować
okulocentryczne schematy
jak łatwo jest stracić oddech
gdy on przygląda się tobie
w manipulacyjnym uniesieniu
jestem pora(o)niona
mam paranoję
ofelio!
śnię o scenie w teatrze
na którą nigdy już nie wejdę
śnię i myślę o tym że tęsknię
i o tym że mogłabym jednak
spróbować rozłożyć afazję
wyrzucić i wejść do
skórnych porów i stać
się wodą tą wodą
brudną wodą potu
spływającą na odwrót
wprost do środka
do wnętrza
zbiornika płynów
bólów
kolejne tabletki toksyn
wkładam od góry
moje życie to
czternaście lat wychwytu
w przestrzeniach pre i post
osiada wirus opryszczki
zgrabnie przemieszcza się
ruchem jednostajnym prostoliniowym
potężne nazwy
skąd znasz nazwy?
skąd tyle wiesz?
krzyczę. budzę się w pocie
drobne krople łez
proszę, nie mogę spać
to jakiś koszmar, wiesz?
dłużej wytrzymywać. jak?
zaczynam wierzyć w słowa
bólu
pato-
pato-
pato-logia
drobne krople potu
blokują przepływ
już nie mam ochoty
zastanawiać się nad przyszłymi
zaległościami i brakiem
ochrony
skóry przed falami słońca
bez spf
pato-
pato-
pato-logia
bez spf
piecze
i rany
pato-
pato-
pato-logia
śnię po nocach o zamkniętych głosach
obce rozwarstwienie
takie suche
takie martwe
suri stawicka
Zobacz oryginalny układ wiersza
Od Autorki: – wiersze nawiązują do kwestii zdrowia psychicznego i stanu kryzysowego wykraczającego poza kapitalistyczne ujęcia patriarchalnej siły / mocy / wygranej oraz poruszają się po wrażliwej tkance otwartości feministycznego ciała wysoce wrażliwego. Tekst oversaturation był w formie audialnej umieszczony w moim performansie Przesycenia podczas wystawy Still life (listopad 2024).
